Vroeger een stumperdje, nu honderd! Wat een wonder!

Burgemeester Bilder feliciteert honderdjarige Buit

Maandag vierde mevrouw Geertje Buit, in Christelijk verzorgingshuis De Schans (Purperreigerlaan 118) in Zwartsluis haar honderdste verjaardag. Burgemeester Bilder kwam haar, tevens de oudste inwoner van Zwartewaterland, namens de gemeente feliciteren.

Mevrouw Gé Buit werd op 14 november 1911 geboren aan de Zomerdijk in Zwartsluis. Haar vader was Jacob Buit en haar moeder Machteld Witvoet. Haar vader was timmerman en later de eigenaar van de bekende firma J. Buit, die vooral veel producten maakte voor de scheepvaart, zoals masten, vlaggenstokken, roeiriemen en dergelijke.

Als kleuter had mevrouw Buit een zwakke gezondheid en voor haar leven werd toen gevreesd. Zelf zegt ze daarover: "Vroeger was ik een stumperdje. Wie had ooit kunnen denken dat ik 100 jaar oud zou worden. Het is een wonder."

Ze groeide op in een gezin met drie broers en één zus. Alleen haar zus is nog in leven en is inmiddels ook al weer bijna 90 jaar. Ze wonen nu samen in verzorgingshuis De Schans in Zwartsluis.
Haar hele leven stond in het teken van zichzelf wegcijferen en zorg dragen voor anderen. Zo heeft mevrouw Buit haar ouders tot hun laatste levensdag verzorgd.

Later heeft ze veel betekend in het gezin van haar broer, die weduwnaar werd op redelijk jonge leeftijd. Ze is nooit getrouwd geweest en heeft geen eigen kinderen die naar haar omzien, maar gelukkig wel enkele neven en nichten die naar haar omkijken.

Haar werkzame leven bracht ze door op kantoor van de firma J. Buit en later op het kantoor van de Buit Houtindustrie BV. Ze verzorgde de administratie en boekhouding en ze is er nu nog steeds trots op dat de accountants nooit een fout in haar boekhouding hebben kunnen vinden.

Mevrouw Buit woonde vele jaren in het ouderlijk huis aan De Zomerdijk, op de plek waar nu de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt staat.
Later betrok ze een bejaardenwoning aan De Museumlaan, maar ook die woning is inmiddels gesloopt. Tien jaar geleden verhuisde ze naar De Schans in Zwartsluis en daar woont ze stilletjes en onopvallend in appartement 118.

Ze is tevreden en dankbaar voor de verzorging.
Haar levensmotto is: Pochen op een goede gezondheid kan ik niet (meer), maar klagen wil ik niet. Mevrouw Buit is slecht ter been, heeft een slecht gezichtsvermogen, is enigszins hardhorend en heeft soms ook maagklachten. Ze leeft bij de dag en is blij met alles wat ze nog meemaakt!