Aflevering 144

Zomer! Tropisch warm

Tropisch warm de laatste dagen voor de één, een zegen, voor de ander terug een reden om te klagen; sommigen vinden het te warm, te droog en zo merk je dat onder welke omstandigheden dan ook, je nooit voor iedereen goed kunt doen. Dat is bijna onmogelijk. Ik dacht dat veel meer mensen deze warmte zouden waarderen nu het zolang koud bleef...

Ik probeer het een beetje van op afstand te bekijken en ook oog te hebben voor de mensen die een belangrijke rol spelen bij de waterhuishouding van onze lage veengebieden. De mensen die dag in dag uit instaan om te zorgen dat het zo belangrijke water op een goede manier beheersbaar blijft. Het water, daar ben ik nu al enige tijd achter, is, in onze streek wel een heel belangrijke medespeler in de recreatie, landbouw, beroepsvisserij en rietteelt.

Al bij al merk ik dat de meeste mensen wel heel tevreden zijn met dit zonnige weertje. Ondertussen zullen de mensen die onze dijken bewaken wel water pompen in onze lage veengebieden want droog is het wel, als enkeling merk je niets van en als leek weet je in de verste verte niet welke belangrijke verantwoordelijkheid de mensen van het waterschap hier hebben. Het gemaal A.F. Stroink speelt een belangrijke rol speelt in onze waterhuishouding Vroeger voerde dit gemaal alleen water uit het gebied weg, maar sinds het einde van vorige eeuw, wordt er bij een te laag waterpeil ook water ingelaten. Hierdoor is de waterkwaliteit in de natuurgebieden sterk verbeterd. Daar wordt iedereen terug gelukkig van.

In de meeste huishoudens met scholieren, is de stress zowat helemaal voorbij. Hier en daar worden nog de laatste staatsexamens afgewerkt! De langzaam opgebouwde stress voor voornamelijk ouders, maar soms ook dat jonge geweld van kinderen, kan langzaam naar de vergeethoek verwezen worden en stilaan kunnen vakantieplannen echte vormen aannemen. Ik begin ook een beetje zenuwachtig te worden, en ik ken ook een beetje stress maar ook vermoeidheid. Niet dat ik slecht slaap, maar ik merk dat werkdagen vliegensvlug voorbij zijn en dat de dagen nog steeds slechts 24 uur duren, in deze tijd heb ik iets meer tijd nodig om het allemaal te kunnen behappen.

Ik ben niet uitgeblust, niet overdreven vermoeid, niet humeurig maar de laatste loodjes wegen echt zwaar. Er is nog zoveel te doen en af te werken. Alles komt op één hoop en vele dingen zijn vooraf niet te regelen.

In onze eigen school moeten we inpakken, alles leegmaken want tijdens onze vakantie zal een vakkundig team van kabeltrekkers, elektriciens, ict-ers, bouwvakkers, schilders, loodgieters, vloerleggers, metsers, etc… de school half afbreken en dan terug opbouwen en verfraaien. Als alles goed zit en er zijn geen tegenslagen te verwerken, dan kunnen leerlingen en docenten eind augustus een nieuwe, verfraaide modern ogende, aangepaste school betreden, met nieuwe meubelen en hier en daar moderne schoolborden, en dan is de stress en het verhuizen van de volgende dagen helemaal niet erg.

Hoffelijk gegroet.