Vrijdag 28.07.17 | 18.34 uur

Aflevering 305

Ik vertrek

Al jaren kijk ik met enige regelmaat naar het AVRO/TROS programma ‘Ik vertrek’. Waarom zou je in vredesnaam uit Nederland vertrekken en het elders proberen? Dat vraag ik mijzelf keer op keer af. Makkelijk gaat het meestal niet: deelnemers spreken de taal niet of nauwelijks, hebben een krot gekocht, lopen tegen een muur van bureaucratie. Het meest plezier heb ik beleefd aan een uitzending over een gezin dat ging verhuizen naar Spanje. Wat er ook voor een drama gebeurde, de vader bleef consequent positief, onder de noemer ‘hoe moeilijk kan het zijn’ dat hij te pas en onpas riep. Een vriendin van mij is ooit vertrokken uit Zuid-Afrika en woont nu al weer jaren in Nederland en via haar is in onze vriendenkring de uitdrukking ‘Alles sal reg kom’ terecht gekomen. Andere vrienden zijn vertrokken naar Noorwegen en weer andere naar Zuid-Duitsland. En ze lijken allemaal gelukkig.

Jaren geleden al weer begon Frank voorzichtig mij te polsen: “Wat denk je van Canada?” Maar Canada vond ik te ver weg. Later vroeg hij: “Wat denk je van Noorwegen?” Maar dat Noors leek mij maar een lastige taal om onder de knie te krijgen. Eigenlijk heb ik al jaren het gevoel in het liedje ‘België’ van Het Goede Doel te leven. Op elk land is wel wat aan te merken, waarom zou ik gaan vertrekken, ik houd van Nederland! Hier woont mijn familie, hier liggen mijn roots, hier zijn mijn vrienden en vriendinnen, hier ken ik de weg.

En toen kreeg Frank steeds vaker, via zijn werk, de vraag om naar een klant in Amerika te gaan. Even wat opmeten, even wat regelen, even een crisis bezweren. Af en toe kreeg ik de kans gezellig met hem mee te gaan. Eigenlijk wende ik langzamerhand aan het idee: je voelt je thuis waar je het fijn hebt, het maakt niet uit waar dat is. Zelfs als het wel heel erg ver weg is.

“Je gaat toch niet naar dat land van die gekke Trump?” “Amerikanen zijn rare mensen” “Amerikanen maken geen vrienden” werd om mij heen geroepen. Maar Amerika is ook veelzijdig. Rijd een dag door een Amerikaanse staat en om elke hoek ontdek je een totaal andere wereld. En waarom zouden Amerikanen geen vrienden maken? Iedereen heeft vriendschap nodig. En rare mensen? Ach ook die vind je wereldwijd.

En dus moesten wij onze familie voorzichtig vertellen dat we dan toch zouden vertrekken. Die voorzichtigheid was niet nodig. “Dat hadden we wel verwacht”, was de reactie. Anderhalf jaar lang hing ons vertrek in de lucht. “Ach, ik heb er rustig naar toe kunnen leven”, liet mijn moeder weten. En toch weet ik dat het hen pijn doet, net zoals het mijzelf pijn doet. Waarom we dan toch gaan? Omdat we ergens een drang voelen om het in ieder geval te proberen. Om het avontuur aan te gaan en gewoon zien waar het avontuur eindigt. En dus vertrekken we. Het visum is geregeld, het huis is verkocht, werk is opgezegd. We vertrekken naar het land waar skiërs allemaal skihelmen dragen, maar de beugels in de skiliften niet naar beneden trekken (dat er zo af en toe een kind in de afgrond valt, wordt op de koop toe genomen), waar wij als rare Nederlanders dan weer geen fietshelm dragen en sowieso waar wij als rare Nederlanders van alles op de fiets doen, zelfs in de zomer.

Ja dat laatste vertelde Frank. Hij is naar Amerika om voor ons wat praktische zaken te regelen en om klanten te bezoeken. Wat doe je dan als Nederlander als het prachtig zonnig weer is? Dan ga je een stukje fietsen! Maar die rare Amerikanen vonden dat een beetje vreemd: Fietsen? Nu? Er zit geen airco op de fiets!

Daar gaan wij dus naar toe. Een land waar vreemd wordt opgekeken van een werknemer die een broodtrommeltje voor de lunch mee naar zijn werk neemt (je gaat toch gezellig ergens lunchen tussen de middag?), een land waar wildlife echt wild is (standaard uitdrukking: ‘we shoot them’) en een land waar eten prakken echt wereldvreemd is.

Vanaf nu kunt u dus hier onze avonturen mee beleven. Wij vertrekken naar één van de dunst bewoonde staten in Amerika, Idaho. De staat waar één derde van de Amerikaanse aardappeloogst vandaan komt en er zelfs een heus aardappelmuseum is. Maar ook de staat van woeste rivieren, enorme kloven, woestijnen, meren en bossen, bergen en valleien, warmwaterbronnen, spookstadjes en spookschooltjes, en… ijsjes met aardappelsmaak. We gaan het allemaal ervaren. Ik vertrek.

Op de foto: de 'Sawtooth mountains' in Idaho

reageren REAGEER | stuur door DOORSTUREN | printen PRINT | MAANDAG, 10.07.17
Hej Marjolein! Heel veel succes in het verre Idaho! Zelf weet ik hoe moeilijk, maar ook mooi kan zijn om Nederland te verlaten. Ik woon toch al meer dan 17 jaar in het Noorden van Zweden!
Het gaat jullie vast lukken!
Tot hoors!
/Liz
Liz | Luleå | DINSDAG, 25.07.17 | 20.09 UUR | Kwetsend of ongepast?
Enjoy!!!!
Simon | Kampen | MAANDAG, 10.07.17 | 12.33 UUR | Kwetsend of ongepast?
Vandaag:
21° | 10°
Meer weer...
Morgen:
25° | 11°



advertentie
TEKSTADVERTENTIES
Gevonden en verloren?!
www.zwartewaterland.nl
Meld, zoek en vind uw verloren en gevonden voorwerpen!
Zwartewaterland Onderneemt
www.zwartewaterland.nl
Waar kunnen we u mee helpen?

advertentie
advertentie
advertentie