Zaterdag 21.04.18 | 17.15 uur

Aflevering 320

Op de schietbaan

”Did you ever shoot?”. Vanaf de eerste week dat we in Garden Valley zijn gaan wonen, ben ik vrijwilligerswerk bij de plaatselijke Bibliotheek gaan doen. En sinds ik een werkvergunning heb, werk ik officieel voor deze Bibliotheek. Voor mij staat mijn directrice en ze wil weten of ik ooit met een wapen heb geschoten. Natuurlijk niet! Ik ben toch Nederlander en in Nederland is het echt geen gebruik om een wapen in huis te hebben, of er mee te hebben geschoten. In gesprekken met Amerikanen wordt eigenlijk altijd wel het balletje opgegooid: hoe denken Nederlanders over het wapengebruik in Amerika. Sommigen vinden het zelf belachelijk, anderen wijzen met enige trots op het tweede amendement – het is één van hun grondrechten: Amerikanen hebben het grondwettelijke recht een wapen te dragen en te gebruiken. Kerri, mijn directrice, is meer van de eerste groep: wapens zijn stom.
Tot mijn stomme verbazing nodigt juist zij mij uit om samen naar de schietbaan in het dorp te gaan. Ze heeft thuis nog wel een handwapen en: “You are living in Ameria now, so you have to shoot at least once!”.


Elke stad, elk dorp, hier in de staat Idaho heeft naast een vliegveld en een rodeo veld, ook een schietbaan. Op een zaterdagmorgen staan Frank en ik hier klaar voor een schietlesje van mijn directrice en haar man Brandon. Met grote ogen kijk ik in de kofferbak van hun auto. Ze blijken niet alleen een handwapen in huis te hebben, maar ook een semi automatisch geweer. Compleet met doodskoppen op de kolf. Hun zoontje van 10 jaar schiet met een luchtbuks. Ikzelf ben doodsbang, weet niet goed wat te verwachten. Frank heeft als dienstplichtig soldaat wel geschoten met diverse wapens, maar voor mij is het nieuw. Ik ben vooral bang voor de terugslag van het wapen. En misschien nog meer voor wat de gevolgen kunnen zijn als het mis gaat. Toch sta ik niet veel later met de Glock van Kerri in mijn handen en ik blijk een natuurtalent in het missen van het door hen opgezette doel te zijn (in plaats daarvan lukt het mij wel heel goed stenen omver te schieten die wel heel ver van het doel af blijken te liggen).

“Denk erom”, zegt Frank, “nooit, maar dan ook nooit, als je je wilt omdraaien naar ons, je wapen meedraaien!”. Ik rol met mijn ogen en zeg: “natuurlijk niet, zo stom ben ik toch niet!”. Maar geloof me, zo stom was ik wel. Terwijl iedereen wegduikt, blijft Brandon dapper staan en roept naar iedereen: “het magazijn is leeg, ik heb geteld!”. Vanaf dat moment heb ik het helemaal gehad met dat wapengedoe. Tot mijn opluchting is Kerri ook niet zo’n schutter. Ook zij mist het doel meer dan ze het raakt. Dan schiet ze in een lachstuip en concludeert: “You better trow your wapen to a burglar, more change to hurt him, than shooting a gun.” En zo denk ik er ook over.

Toch zet je dat wel aan het denken. Terwijl president Donald Trump ervoor pleit dat leerkrachten bewapend zouden moeten worden en zo hun leerlingen kunnen verdedigen als er een schutter in de omgeving is, besef ik dat de kans dan klein is dat de schutter ook daadwerkelijk geraakt wordt. De kans dat onschuldigen geraakt worden door een verdwaalde kogel lijkt des te groter. Zelfs Brandon, de meest ervaren schutter van ons groepje, moet moeite doen het doel te raken. Hij besluit zijn semi automatische geweer te pakken. Eén knalhard schot en het hele doel is bezaaid met kogels. Een blik op het doel maakt dan compleet duidelijk hoe verwoestend zo’n wapen kan zijn. En dan gebruikt Brandon nog kogels die niet veel schade aan kunnen richten. Nee, geef mij het luchtbuksje maar. Gewoon pfffft en de kogel komt ongeveer in de buurt van het doel.

Amerikanen vertellen je graag over het tweede amendement, toch weten weinige Amerikanen wat er nou precies in staat: “Aangezien een goed geregelde militie nodig is voor de veiligheid van een vrije staat, zal geen inbreuk worden gemaakt op het recht van het volk om wapens te bezitten en te dragen”. Dat is wat er staat in de Bill of Rights (een toevoeging aan de grondwet). Dat je met diezelfde wapens ook inbreuk kan maken op een vrije staat, wordt er niet in genoemd. Dit amendement is al in 1791 geschreven en je mag misschien verwachten dat dit amendement wel een opfrissertje kan gebruiken. Op dit moment interpreteert elke Amerikaan het op een geheel eigen wijze en er zijn dan ook vooral heel veel discussies over.

Kerri is er heel open over: “Yes I own a handgun. But when the government let me know that I have to hand in this wapen, I’m okay with it. They can have it.” Maar tot dan is het semi automatische geweer handig bij de fazantenjacht en is de Glock vooral stoer om in huis te hebben.

In de afgelegen gebieden is er best begrip op te brengen dat Amerikanen een verdedigingsmiddel willen hebben tegen engerds en hongerige beren en wolven. Voor Nederlanders is het moeilijk een voorstelling te maken van het leven in afgelegen gebieden waar je blij moet zijn als de politie er binnen twee uur is. Voor ons is het helemaal onbegrijpelijk dat Amerikanen een beetje lijken te kicken op de semi automatische wapens, dezelfde wapens die vooral bij de massa schietpartijen op scholen worden gebruikt. Tijd om daar de volgende keer eens wat dieper op in te gaan.

reageren REAGEER | stuur door DOORSTUREN | printen PRINT | WOENSDAG, 21.03.18
Vandaag:
27° | 10°
Meer weer...
Morgen:
16° | 7°


LIVE SPORT
Sc Genemuiden - HSV Zuidvogels 6-0
Fc Meppel - DESZ 1-0
Olympia’28 - Reaal Dronten 5-1
AGENDA
TEKSTADVERTENTIES
Gevonden en verloren?!
www.zwartewaterland.nl
Meld, zoek en vind uw verloren en gevonden voorwerpen!
Zwartewaterland Onderneemt
www.zwartewaterland.nl
Waar kunnen we u mee helpen?

advertentie
advertentie
advertentie
1.70012 s