Woensdag 13.12.17 | 13.39 uur

Aflevering 313

Ont-moetingen

In het dorp hier is een senior center, een soort Toesebolte of Teeuwland. Een plek waar de senioren uit het dorp kunnen samen komen voor wat gezelligheid. Elke vrijdag en zaterdag is hier het winkeltje Granny’s Closet Thrift Store geopend, een winkeltje met tweedehands spulletjes. We waren nog maar net in Garden Valley of ik werd hier al naar toe doorverwezen. Ik was in het centrum (pje) op zoek naar iets met een zo’n fel mogelijk kleur. Waar ik onze hond mee kon plagen, zodat jagers niet op hem zouden schieten tijdens wandelingen. Niemand had iets, maar ik moest toch echt even bij Granny’s Closet (oma’s kast) langs gaan. Daar was het een drukte van belang. In een heel klein winkeltje waar je je kont nog niet kon keren, werd er naar schatten gezocht. Ik vertrok met een lekker fel oranje t-shirt.

Eén keer in de maand wordt op dinsdagavond een diner georganiseerd in het Senior Center. Oorspronkelijk werd dit gedaan voor de senioren, maar al gauw werd er besloten dat het net zo gezellig was als iedereen welkom zou zijn. Tegenwoordig komt iedereen die zin heeft naar deze etentjes. En werd er oorspronkelijk door een echte kok het diner klaar gemaakt, inmiddels wordt dit telkens door een andere organisatie gedaan. Vorige maand was er een kerkgemeenschap die voor het eten zorgde, deze maand zijn het de medewerkers, vrijwilligers en bestuur van de Bibliotheek.


Zo sta ik dus op dinsdagmorgen in de keuken van het Senior Center vlees in blokjes te snijden. Georgianna zwaait de scepter in de keuken. Ze wil geen kok zijn, maar vindt het heerlijk om iedereen aan te sturen. “Ik heb mijn hele werkzame leven in een chocoladefabriek gewerkt. Nu ben ik met pensioen en doe alleen wat ik nog leuk vind”. Conny is bezig met het pitten van de aardappelen (“is dit echt nodig? Waarom moeten al die aardappelen worden gepit? Nou ja, als jij het wilt!”) en Caroll is druk bezig met uien snijden.

Van uien, aardappelen en wortelen komen we op het onderwerp ‘de perenboom in Caroll’s tuin’. En dan ontstaat er een gesprek zoals dat in Idaho gevoerd wordt. We praten niet over het inmaken van peren, of een lekker receptje voor stoofpeertjes. Nee, hier wordt besproken wat er allemaal bij de perenboom gebeurt. “Ik krijg nooit de kans om mijn eigen peren te plukken. Nou ja, het gaat inmiddels een stuk beter. We hadden een rottige wasbeer in de tuin”, begint Caroll. “Oh, ik ben gek op wasbeertjes. Zo lief!” roepen Conny en Georgianna bijna tegelijkertijd. “Helemaal niet lief. Dit was echt een terroriserende wasbeer. Gelukkig is hij dood. Morsdood. Ik zag hem een tijdje terug dood op de straat. Aangereden. Mooi! Ben ik van dat rotbeest af”, foetert Caroll.

Ik begin dan maar voorzichtig erover dat ik zo kan genieten van de Elk-herten in onze tuin, bij onze appelbomen, maar Georgianna zwaait mij weg en zegt dan lachend: “Ik heb steeds beren in mijn tuin, bij de appelboom. Ik zag eens een berenjong die, echt waar, de boomstam vast pakte en die hele boom heen en weer schudde totdat er appeltjes afvielen.” “Oh ja”, zegt Conny dan, “beren, die krijg ik ook in mijn tuin. Die zijn gek op appeltjes.”

’s Avonds stroomt het Senior Center vol. Frank gaat aan een tafeltje zitten met twee Dick’s en met één van de vele Linda’s die hier in het dorp wonen (het is hier werkelijk niet moeilijk om namen te onthouden). De man naast hem, kijkt toe en zegt nog niet veel. “Hoi, ik ben Frank”, stelt Frank zich voor aan zijn tafelgenoot. “Nate”, laat zijn tafelgenoot Nate weten. “Kom jij ook uit Nederland?” vraagt Nate dan. Op Frank’s bevestigende antwoord, laat Nate weten: “Nou, dan ben ik dus je buurman!” Tja, buren gaan hier niet bij elkaar op de koffie om kennis te maken, je ontmoet hier elkaar ergens in het centrum.

Voordat het diner kan beginnen, staat iedereen op. Ik verwacht dat iemand in een gebed zal voorgaan, maar in plaats daarvan legt iedereen de hand op het hart en ze richten zich naar de Amerikaanse vlag die in het lokaal staat. "I pledge allegiance to the Flag of the United States of America, and to the Republic for which it stands, one Nation under God, indivisible, with liberty and justice for all”, klinkt het overal om ons heen.

En dan kan het eten beginnen: maïssoep, stoofpotje, punch en vooral veel dessert!

Op de foto: Georgianna

reageren REAGEER | stuur door DOORSTUREN | printen PRINT | WOENSDAG, 15.11.17
Geniet van je verhalen!!!!
Hylkje | Hasselt | DONDERDAG, 16.11.17 | 17.57 UUR | Kwetsend of ongepast?
Vandaag:
3° | 0°
Meer weer...
Morgen:
3° | 0°


AGENDA
TEKSTADVERTENTIES
Gevonden en verloren?!
www.zwartewaterland.nl
Meld, zoek en vind uw verloren en gevonden voorwerpen!
Zwartewaterland Onderneemt
www.zwartewaterland.nl
Waar kunnen we u mee helpen?

advertentie
advertentie
0.55584 s