Vrijdag 21.02.20 | 12.42 uur

Aflevering 337

75 jaar bevrijding (1)

In Nederland is er dit jaar veel aandacht voor “75 jaar bevrijding”. In kranten lees ik boeiende reportages over de Tweede Wereldoorlog. En er komen heel interessante boeken uit. Ondanks dat de Tweede Wereldoorlog veelvuldig beschreven is, komen er toch nog steeds weer boeken op de markt die deze oorlog op een nog net andere manier beschrijven, waardoor je bij het lezen keer op keer denkt: wauw, dat wist ik niet. Zelf heb ik net het boek “Mevrouw Breek” geschreven door Kim Heijdenrijk gelezen en het boek “’t Hooge Nest” geschreven door Roxane van Iperen. Kim Heijdenrijk beschrijft het ongelofelijke levensverhaal van mevrouw Breek die bereid was om onder andere haar eigen man en zoon aan de Duitsers te verraden. Roxane van Iperen dook in de levens van de twee joodse zussen Janny en Lien Brilleslijper, met daarbij onder andere aandacht voor de laatste momenten van Anne en Margot Frank. Elke keer denk ik bij mijzelf, okay… nu heb ik echt genoeg over de Tweede Wereldoorlog gelezen. Om vervolgens weer getriggerd te worden door een nieuw boek. Zo wil ik dit jaar ook absoluut nog het boek “Eindstation Auschwitz” van Eddy de Wind lezen.

Dat laatste boek kwam van de week binnen in onze Bibliotheek. Mijn collega’s moesten even slikken. “Last Stop Auschwitz”… werkelijk? Waarom noem je een boek zo? Ik vertelde ze over de trein naar Auschwitz en hoe dit voor velen de laatste halte was, letterlijk. Toch weten ze hier in Amerika best het nodige over de Tweede Wereldoorlog. En ze lezen echt niet alleen heldenromans over Amerikaanse soldaten die Europeanen moesten bevrijden. Voor mij was het een openbaring dat romans over onderduikers hier heel populair zijn. Ook de programma’s op televisiezender PBS zijn populair. Sowieso is dit een omroep die veel aandacht geeft aan “75 jaar bevrijding”.

Idaho heeft zo haar eigen geschiedenis met de Tweede Wereldoorlog. Vanaf 1942 werden Duitse en Italiaanse krijgsgevangenen naar Amerika gestuurd, nadat Engeland deze krijgsgevangenen niet meer kon verzorgen volgens de afspraken van het Verdrag van Genève. Tot 1945 werden 400.000 Duitsers en Italianen vanuit Engeland naar Amerika gebracht en hier in kampen gezet. In Idaho werden alleen al in het basiskamp Rupert 15.000 krijgsgevangenen vastgezet. Maar er waren ook kampen in Aberdeen, Blackfoot, Emmett, Filer, Franklin, Gooding, Idaho Falls, Marsing, Nampa, Payette, Pocatello, Preston, Rigby, Shelley, Sugar City, Thomas, Upper Deer Flat, bij Nampa en in Wilder.

Idaho kon deze krijgsgevangenen goed gebruiken. Niet alleen waren veel mannen uit Idaho naar het front, aan de westkust waren er goed betaalde banen te krijgen in de oorlogsindustrie (zoals op scheepswerven en bij vliegtuigbouwers). De krijgsgevangen konden kiezen: of in het kamp hangen en de dag zien door te komen, of werken. Ze kregen 80 dollarcent (of soms een dollar) per dag als ze bereid waren te werken. Veel krijgsgevangenen gingen liever werken dan zich vervelen in het kamp. Er was 1 kamp waar de regels wel strenger waren en dit was in Kamp Rupert. Kamp Rupert lag in de buurt van de plaats Paul, even voorbij Twin Falls. In dit kamp was een deel waar krijgsgevangenen in extra beveiliging hun tijd moesten doorbrengen. Hier zaten de SS-soldaten. Opvallend vond ik, dat andere gevangenen bang waren om met deze mannen te praten, vanwege hun fanatieke politieke opvattingen en omdat ze over deze opvattingen geen weerwoord dulden. Onder de SS-soldaten zaten onder andere soldaten die betrokken waren bij de massamoord in het Franse Oradour-sur-Glane en zelfs enkele SS-bodyguards van Hitler werden hier gevangengehouden.

Een bijzonder verhaal over deze krijgsgevangenen vond ik het verhaal over de eerste Duitse krijgsgevangenen die in Kamp Rupert terecht kwamen. Zij kregen van bewakers te horen dat als ze probeerden te vluchten, ze rekening moesten houden met een groep Indianen die net over de spoorweg leefden. Deze indianen zouden zeker de hoofden van de Duitsers scalperen. In werkelijkheid ging het om een groep Jamaicanen die hier in bietenvelden aan het werk waren. Een tijdlang hielp dit praatje om de Duitsers in het kamp te houden.

Ik ben te volgen via https://www.facebook.com/marjolein.lolkema en via Instagram @marjolein.l

reageren REAGEER | stuur door DOORSTUREN | printen PRINT | DONDERDAG, 06.02.20
Vandaag:
10° | 9°
Meer weer...
Morgen:
11° | 8°



advertentie
AGENDA
TEKSTADVERTENTIES
Gevonden en verloren?!
www.zwartewaterland.nl
Meld, zoek en vind uw verloren en gevonden voorwerpen!
Zwartewaterland Onderneemt
www.zwartewaterland.nl
Waar kunnen we u mee helpen?

advertentie
advertentie
0.31355 s